George Westinghouse

Yazan: admin | Mucitler | Salı 28 Aralık 2010 12:10

George Westinghouse (6 Ekim 1846, Central Bridge, New York – 12 Mart 1914, New York kenti, ABD), ABD’de iletiminde kullanılmasına öncülük eden ve sanayici.

1880′lerde ABD’de geliÅŸtirilen elektrik iletim sistemlerinde yalnızca doÄŸru kullanılıyordu; Avrupa’da ise alternatif akımlı birkaç sistem geliÅŸtirilmiÅŸti. Bunların en baÅŸarılı olanlarından biri Lucien Gaulard ile John Gibbs’in 1881′de Londra’da kurdukları sistemdi. Westinghouse bir grup Gaulard-Gibbs transformatörü ile bir Siemens alternatif üreteci getirterek Pittsburgh’da bir elektrik dağıtım sistemi kurdu (1885). Üç elektrik mühendisinin de yardımıyla transformatörleri daha geliÅŸkin hale getiren Westinghouse, ürettiÄŸi gerilimin deÄŸeri sabit tutalabilen bir alternatif üreteci de geliÅŸtirdi. 1886′da kurduÄŸu Westinghouse Electric Company, üç yıl sonra Westinghouse Electric Manufacturing Company adını aldı. Nikola Tesla’nın alternatif motoruna iliÅŸkin patentlerini satın alan Westinghouse, Tesla’yı da motorunu geliÅŸtirip kurulucak enerji sistemine uygun duruma getirmesi için iÅŸe aldı. Enerji sistemi pazarlanacak duruma geldiÄŸinde enerji iletiminde doÄŸru kullanılması yanlıları alternatif için yoÄŸun bir kötüleme ve gözden düşürme kampanyası açtılar.Alternatif akıma yöneltilen saldırılar, alternatif akımın insan yaÅŸamı için tehdit oluÅŸturduÄŸu iddiasına dayandırılıyordu. 1893′te düzenlenen Chicago Dünya Fuarı’nın aydınlatılması iÅŸi Westinghouse’un ÅŸirketine verildi; Niyagara Irmağı üzerideki çaÄŸlayanlardan elektrik enerjisi elde etmek üzere alternatif akımlı sistemler kurma hakkını da Westinghouse aldı.

Demiryollarına duyduÄŸu ilgi, ilk büyük icadı olan havalı freni ortaya koymasına yol açtı (1869), aynı yıl Westinghouse Air Brake Company’yi kurdu. Kimi otomatik mekanizmaların da eklenmesiyle havalı frenler trenlerde yaygın olarak kullanılmaya baÅŸladı; 1893′te kabul edilen Demiryolu Güvenlik Aygıtları Yasası, trenlerde bu tür frenlerin kullanılmasını zorunlu kıldı. Otomatik havalı frenlerin Avrupa’da da yaygınlaÅŸması üzerine farklı hatlarda çalışan trenlerde aynı tür frenlerin kullanılabilmesi ve mevcut trenlere frenin sonradan daha geliÅŸmiÅŸ modellerinin takılabilmesi amacıyla havalı fren aygıtlarının standartlaÅŸtırılması konusu üzerinde çalışmalar yapan Westinghouse, böylece modern standartlaÅŸtırma yöntemlerinin de öncülüğünü yapmış oldu.

KurduÄŸu ÅŸirket ticari olarak büyük bir geliÅŸme gösterdi, ama Westinghouse , 1907′deki bir borsa krizi sonucunda ÅŸirket üzerindeki denetimini yitirdi ve 1911′de bütün ÅŸirketleriyle iliÅŸkisini kesti.

İç SavaÅŸ sırasında kara ve deniz kuvvetlerinde görev yaptı. 1865′te dönme hareketi saÄŸlayan bir buhar makinesine iliÅŸkin ilk patentini aldı. Bu makinenin kullanışlı olmadığı sonradan anlaşıldı ama Westinghouse makinede uyguladığı çalışma ilkesinden yararlanarak yeni bir su sayacı geliÅŸtirdi. Aynı yıl raydan çıkmış yük vagonlarını raylar üzerine yerleÅŸtiren bir düzenek etti.

Daha sonra demiryolu iÅŸaret sistemleri üzerinde çalışmaya baÅŸlayan Westinghouse, satın aldığı patentlere kendi buluÅŸlarını da ekleyerek elektrik ve basınçlı havayla çalışan tam bir iÅŸaret sistemi geliÅŸtirdi.Havalı frenlere iliÅŸkin bilgi birikiminden yararlanarak 1883′te güvenlikli bir doÄŸal boru hattı sistemi üzerinde çalışmaya baÅŸladı. Bu konuda iki yıl içinde aldığı patentlerin sayısı 38′e ulaÅŸtı (Westinghouse’un almış olduÄŸu patentlerin toplam sayısı 100′ün üzerindedir).

Kaynak: http://tr.wikipedia.org/wiki/George_Westinghouse

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Etiketler:, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

dinamoyu icat eden

Yazan: admin | icatlar | Salı 16 Mart 2010 18:31

Dinamoyu bulan kiÅŸi “Michael ”, Elektromanyetik kuramları keÅŸfetti, bir ile bakır bir plakayı bir mıknatısın yarattığı manyetik alan içinde döndürerek üretti.

Dinamonun temel çalışma prensibi manyetik akı değişimiyle oluşur.Manyetik akıyı kısa bir örnekle özetleyecek olursak; kare şeklinde tepsi benzeri bir tel levha düşünün, eğer ben bu tel levhayı manyetik alan içerisinde tel levhanın kenarı gelecek bir biçimde döndürürsem birim alan düşen manyetik alan azalacaktır dolayısıyla bu farklılık sonucu alternatif yani evde kullandığımız elektrik oluşur. İşte bu dönme hareketi içinde suyun hareketine vs. gibi etkenlere ihtiyaç varıdır.

Dinamo, hareket enerjisini içindeki ve bobin sayesinde elektrik enerjisine dönüştüren bir araçtır.

Dinamo günlük hayatta her yerde vardır; otomobillerde, vb… Dinamolar hidroelektrik santrallerinde kullanılır, su tribünlerine baÄŸlıdır ve su tribüne çarpınça haraket enerjisi oluÅŸur. Hareket enerjisi de dinamo yardımıyla elektrik enerjisine dönüştürülür.

Kaynak: http://tr.wikipedia.org/wiki/Dinamo

Tags: , , , , , , , , ,

Etiketler:, , , , , , , , ,

Asansörün icadı

Yazan: admin | icatlar | Salı 23 Şubat 2010 12:52

kat düzeyine gelip durduğunda kapılar otomatik olarak açılır; yolcuların bütün iniş çıkışları bitince de yavaş yavaş kapanır. Tüm kapılar kapanırken iki kanadın arasında bir yolcu kalmışsa, bir bu durumu saptayarak kapıların yolcuya çarpmadan durmasını sağlar. Ama bu yalnızca bir anlık bir duraklamadır. Eğer herhangi birisi kapıları zorlayarak açık tutmaya çalışırsa, kanatları aradaki yolcuyu hafifçe iterek uzaklaştırır ve asansörün yoluna devam etmesini sağlar.

Bugünün asansörleri, kabinin çok hızlı inip çıkmasını ve en üst ya da en alt kat hizasını çıkmasını ve en üst ya da en alt kat hizasını geçmesini önleyen birçok güvenlik düzeneğiyle donatılmıştır. Bu düzenekler çalışmasa bile, asansörün en üst katı geçerek tepedeki aygıtlara değecek kadar yükselmesi olanaksızdır. Çünkü kabin en üst kata ulaştığında karşı ağırlık ,kuyu dibinde bulunan tamponlarin üzerine oturur böylece halatlar gevşediği için kabini daha yukarı çekemez.

19. yüzyılda bazı maden ocakları ve fabrikalarda, kömür ve gerekli maddelerin taşınmasında yük asansörleri kullanılıyordu. İnsanların can güvenliğini tehlikeye atmayan ilk asansörler 19. yüzyıl ortalarında yapıldı. Bu döneme kadar kentlerdeki yapılar insanların merdivenle yukarı çıkabileceği yükseklikte, en çok beş altı katlı yapılıyordu.

Modern asansörlerden bazıları da pistonlu-elektrikli tiptedir. Bunlar tıpkı eski hidrolik asansörler gibi çalışır, yalnız paslanmayı ve donmayı önlemek için su yerine yağ kullanılır. Silindirin içine elektrikli bir pompayla basılan yağ elektrikli vanalara boşaltılır. Bu asansörler çok yüksek olmayan yapılarda, özellikle de ağır yüklerin kaldırılması için fabrikalarda ve gemileri ile otomobil yıkama-yağlama istasyonlarının yükseltici platformlarında kullanılır.

Elektrikli asansörlerin yaygınlaÅŸmasından sonra bile, asansörün iniÅŸ çıkışını denetlemek ve kabin kapılarını açıp lapatmak için uzun süre asansör görevlilerine gerek duyuldu. Yolcuların kabindeki düğmelere basarak asansörü kendi kendilerine çalıştırabilmeleri 1890′lara rastlar. BaÅŸlangıçtaki küçük kabinli ve çok yavaÅŸ olan bu asansörler ancak konutlarda ya da az sayıda insanın girip çıktığı birkaç katlı iÅŸ hanlarında kullanılabiliyordu.

Temel Britannica Asansör Maddesi

Bu güvenli asansörler buhar gücü ile çalışıyordu. Bu asansörlerde bir tamburu döndürüyor, asansör kabinini çeken halat da tıpkı makaralı balık oltalarında olduğu gibi bu tamburun üzerine sarılıyordu.

Asansör, dikey ve yatay* olarak yük ve insan taşımada kullanılan bir araçtır.Asansör, özellikle şehirlerde vazgeçilmez bir araç olmuştur. Şehirlerde gittikçe artan arsa değerleri sonucu daha yüksek binalar yapılması, insanların üst katlara ulaşabilmesi için asansörleri zorunlu kılmıştır. Ayrıca inşaatlarda ve fabrikalarda yük taşıyan asansörler de mevcuttur.

Elektronik bilimi ilerledikçe, iÅŸlek yapılarda kullanılan hızlı asansörler için otomatik denetim sistemleri geliÅŸtirildi. Bu otomatik elektronik aygıtlar, birkaç asansörü olan yapılarda aynı zamanda görev dağıtımı yapan bir “komuta tablosu” iÅŸlevini görür. Bu aygıtlar verilen programa uygun olarak asansörlerin iniÅŸ çıkış yönünü yolcu trafiÄŸine göre düzenler. Yaklaşık 30 yıldır yüksek yapılardaki asansörlerin çoÄŸu tam otomatiktir. Bu asansörler insan eliyle denetlenen asansörlerden çok daha verimli, hızlı ve güvenilirdir.

Asansör emniyet devresi

Eski asansörlerde kullanılan halat sarmalı tambur sistemi, buhar makinesi yerine bir motoruyla döndürülerek bugün de bazı asansörler de uygulanır. Ama elektrikli asansörlerin çoğu artık çekmeli tiptedir. Bu asansörlerde, askı halatlarının bir ucuna asansör kabini, öbür ucuna da kabinin ağırlığını dengeleyen bir karşı ağırlık bağlanmıştır. Askı halatlardan her biri, asansör boşluğunun tepesine yerleştirilmiş bir kasnağın ya da makaranın üzerindeki ayrı bir yive oturur. Bir motoruyla çalışan bu makara döndükçe halatları hareket ettirir. Böylece asansör bir yöne doğru yol alırken karşı ağırlık ters yönde harreket eder.

1870- yılları arasında çoÄŸunlukla hidrolik asansörler kullanıldı. Bu sistemde, yarısı yapının en üst katından yere kadar inen, öbür yarısı da temelin altında topraÄŸa gömülü olan çelikten bir silindir asansör boÅŸluÄŸunu oluÅŸturuyordu. Asansörün kabini de bu silindirin içinde aÅŸağı yukarı hareket eden çok saÄŸlam bir pistonun üzerine oturtulmuÅŸtu. Silindire basınçlı su pompalandığında aÅŸağıya iniyordu. 1890′dan sonra elektrik motorları yaygınlaşınca hidrolik asansörlerin yerini elektrikli asansörler aldı. Bugün kullanılan asansörlerin hemen hepsi elektriklidir.

Çok sayıda asansörü olan yüksek yapılarda bütün asansörlerin çalışması bilgisayarlara bağlı otomatik aygıtlarla yönlendirilir. Bu aygıtlar, asansörlerin iniş çıkışlarını yolcu trafiğine göre düzenleyecek biçimde programlanmıştır. Çok işlek bir yapıda sabah ve akşam saatleri arasındaki yolcu trafiğinin akışına uygun olarak genellikle altı ayrı program uygulanır. Günün erken saatlerinde insanlar işyerlerine yetişmek için acele ettiklerinden asansörlerin çoğu çıkış yönüne çalıştırılır. Sabahın geri kala bölümünde çıkış ve inişler dengelidir. İnsanların öğle yemeğine gittiği saatlerde inişler, öğle yemeğinden dönüşte çıkışlar daha yoğundur. Sonra yine uzun bir süre inişler ve çıkışlar dengelenir. İş günün bitiminde asansörlerin çoğu bu kez iniş yönünde çalşıacak şekilde programlanır. En sonunda, gece hizmetine ayrılan bir ya da iki asansör dışında elektronik sistem bütün asansörleri otomatik olarak durdurur.Ve de asansörü Elisha Graves Otis bulmuştur.

Otomatik asansörlerin kabininde, kapının bir ya da iki yanında yerleştirilmiş bir panelde yapının her katı için numaralı bir düğme bulunur. Asansöre binen kişinin yapacağı tek şey çıkmak ya da inmek istediği katın düğmesine basmaktır. Sonradan binen yolculara asansörün hangi katta duracağını haber vermek için, basılan düğmenin içinde bir ışık yanar. Düğmeye basıldıktan sonra çok kısa bir süre sonra kapılar otomatik olarak kapanır ve asansör kendiliğinden harekete geçer. Duracağı kata yaklaşırken de gene otomatik olarak yavaşlar ve kat kapısıyla aynı düzeye geldiğinde durur. Asansör yukarı çıkarken, yapının koridorlarındaki asanör kapılarının yanında bulunan panelin çıkış düğmelerine basan başka yolcuların bulunduğu katlarda da durur. Aşağı inerken de iniş çağrılarına yanıt verir. Otomatik denetim düzeneği bütün çağrıları sırayla yanıtlamak üzere belleğinde sakladığı için, aynı iniş ya da çıkış sırasında asansörden çok sayıda yolcu yararlanabilir.

Kaynak: http://tr.wikipedia.org/wiki/%C3%B6r

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Etiketler:, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

buhar makinesi

Yazan: admin | icatlar | Pazartesi 22 Åžubat 2010 14:50

, buharın içinde var olan ısı enerjisini, mekanik enerjiye dönüştüren bir dıştan yanmalı motordur. Buhar makineleri, lokomotifler, buharlı gemiler, pompalar, buharlı traktörler ve endüstriyel devreler olabilir.1764 yılında bozulan Newcomen makinalarından biri onarılması için İskoçyalı mühendis James Watt’a verildi. [3] Makinayı onaran watt aynı zamanda randımanı düşük bu makineyi geliÅŸtirmek de istedi. Arkadaşı İskoç kimyacı Joseph Black’tan gizli ısıyı [4] öğrenmiÅŸ olan Watt aynı odayı sürekli ısıtıp soÄŸutmanın ne kadar israflı bir ÅŸey olduÄŸunu anladı ve aklına iki oda yapmak fikri geldi. Biri sürekli sıcak, diÄŸeri de sürekli soÄŸuk tutulacaktı. Buhar iÅŸini yaparken sıcak odada bulunacaktı ve su haline getirilmesi gerektiÄŸinde supaplar sistemiyle soÄŸuk odaya alınacaktı.1712 ‘de İngiliz mühendis Newcomen (1663-1729) yeni bir tür buhar makinesi geliÅŸtirdi. Bu makinenin Savery Makinesinden avantajı pistonun bir yardımıyla tahterevalli benzeri bir tür kaldıraca tutturulmuÅŸ olmasıydı. Bu kaldıracın diÄŸer ucu ise bir tür tulumbaya baÄŸlanmıştı. Piston silindirin en üst noktasında iken silindirin içine gönderilen soÄŸuk su buharı yoÄŸunlaÅŸtırıyordu. Böylece atmosferik basınç pistona aÅŸağıya doÄŸru kuvvet uyguladığı anda su madenden yükseliyordu. Buhar pistona dolunca bu çevrim tekrar ediyordu. Ayrıca daha az tehlikeliydi. Yine de makine istenilen verime ulaÅŸamamış ve yakıt tüketimi azalmamıştı.Bilinen ilk buhar makinesi diyebileceÄŸimiz örnek Mısırlı mühendis Heron’nun birinci yüzyılda 50 yıllarına doÄŸru Mısır İskenderiye’de uçları birbirlerine göre zıt yönleri gösteren iki eÄŸik tüpün yerleÅŸtirildiÄŸi oyuk bir küreden yaptığı türbin’dir. Kürede su kaynatıldığında buhar borulardan dışarı çıkmakta günümüzde etki tepki kanunu dediÄŸimiz ÅŸeyin sonucunda kürenin dönmesine yol açmakta idi. Hero buharlı bir türbin ya da motor etmesine raÄŸmen toplumda bir etki yaratmadığından bunu motor aygıtının icadı olarak görülmemektedir1884 yılında İngiliz mühendis Algernon Parsons (1854-1931) ilk baÅŸarılı buhar türbinini yapmıştır. [5] Bu sayede yüksek hızlı gemi yapımı kolaylaÅŸmış. Jeneratörlerin de kullanılması kolaylaÅŸmıştır.İlk buharlı motorların gemilerde kullanılmasından sonra 1804 yılında Richard Trevithick bir vagonun ÅŸasesi üzerine sabit bir buhar motoru yerleÅŸtirerek dünyanın ilk buharlı lokomotifini üretti. Yaptığı özel yolda lokomotifini hareket ettirerek gösteri düzenlemiÅŸ fakat bundan ticari bir kazanç elde edememiÅŸtir. [12]1787 yılına kadar buharlı motorlar sadece su pompalarını ve tekstil makinalarını çalıştırmak için kullanılmıştı. 22 AÄŸustos 1787 yılında ise mucit John Fitch (1743-1798) ilk vapuru Delaware Nehri’ne indirmiÅŸtir.[6] Bir süre Philaderphia ile Trenton arasında düzenli vapur yolculuÄŸu yapılmasını saÄŸlamıştır.Fakat Fitch ticari anlamda baÅŸarı kazanamamıştır. 1807 yılına gelindiÄŸinde ise yine Amerikalı mucit olan Robert Fulton saatte 8 km hızla giden adını Clermont koyduÄŸu kırk metre uzunluÄŸundaki vapurları Hudson Nehri’nde iÅŸletmeye baÅŸladı. [7] Bu sefer Fitch’in tersine ticari baÅŸarı kazanıldığından Fulton vapuların mucidi kabul edilmektedir. 1809 yılında ise Moses Rogers komutası altındaki Phoenix okyonusa açılan ilk buharlı vapur oldu. [8]1811 yılında Mississippi Nehri üzerinde iÅŸleyen ilk gemi New Orleans faaliyete geçti. [9]Buhar makinasının verimini inceleyen ilk kiÅŸi fizikçi Nicolas Leonard Sadi Carnot’tur (1796-1832) 1824 yılında yayımladığı AteÅŸin Tahrik Kuvveti Üzerine isimli kitabında buhar makinasının maksimum veriminin en sıcak halindeki buhar ile en soÄŸuk halindeki suyun sıcaklığı arasındaki farka baÄŸlı olduÄŸunu gösterdi. Carnot ısı ve iÅŸin birbirlerine dönüşmesi yolunu ilk olarak ele alan kiÅŸi olduÄŸundan Termodinamik biliminin kurucusu kabul edilmektedir.Bilinen ilk örnek mühendis Nicolas Joseph Cugnot tarafından yapılan Fardier’dir. Nicholas Joseph Cugnot küçük ölçekte yaptığı iki kazanlı Newcomen makinesini üç tekerlekli bir arabaya yükleyerek 1769 yılında deneme yapmıştır. Fakat buharlaÅŸma yoluyla azalan kazan suyunu yenileyecek bir sistem olmadığından araç 15 dakikada bir durmak ve su ikmali yapıp suyun kaynamasını beklemek gerekmekteydi.Bir buhar makinesi basınç altında buhar üretmek için suyu kaynatacak bir kazana ihtiyaç duyar. Herhangi bir ısı kaynağı kullanılabilir, fakat genelde odun, kömür veya petrol türevi yakıtların yakılmasından elde edilen kullanılır. [1]Buhar gücünün Heron tarafından uygulamasından sonra 1679 yılında ilk faydalı uygulama Fransız fizikçi Denis Papin ‘den (1647-1712) geldi. İçinde suyun kaynadığı ve biriken buharın suyun kaynama noktasını yükselttiÄŸi sıkıca kapanan bir kapağı olan düdüklü tencere icat edilmiÅŸti. Papin’in dikkat ettiÄŸi ÅŸey daha yüksek ısıda kemikler yumuÅŸuyor ve et daha çabuk piÅŸiyordu. Tencereye buhar basıncının çok yükselmesine karşın bir de güvenlik vanası eklenmiÅŸti.1825 yılına gelindiÄŸinde ise İngiliz mucit George Stephenson geliÅŸtirilmiÅŸ buharlı motorlardan faydalanarak ilk buharlı lokomotif denebilecek ve adına Rocket dediÄŸi aracı yaptı.Çalışma prensibi ise, buhar kazanından gelen buhar odacığa dolar. Odacık buhar ile doluyken üzerine soÄŸuk su döküldüğünde suya donüşen buhar vakum yaratır böylece odacıktaki su seviyesi yükselir. Vana yardımıyla odaya buhar dolduÄŸunda iÅŸ yapılmış olur yani madenden su çekilmiÅŸ olur. Bu makinede vanalar insan gücüyle sırayla kapatılıp açılması gerekmektedir.James Watt’ın geliÅŸtirmesine raÄŸmen buhar makinalarının verimi halen %7 civarında idi kalan %93 boÅŸa giden ısı olarak kayboluyordu.Buhar makineleri iki ana baÅŸlıkta sınıflandırılabilir.Çalışma prensibi olarak, ısı enerjisini alan su buharlaÅŸarak geniÅŸler ve bir odacığa alınır, odacık soÄŸutulduÄŸunda sıvı hale geçen buhar vakum yaratır böylece mekanizmaların hareket alması ile mekanik enerjiye yani iÅŸe dönüşür.Okyanusu aÅŸan ilk gemi ise 1819 yılında Georgia Savannah’tan İngiltere’deki Liverpool’a beÅŸbuçuk haftada ulaÅŸan Savannah isimli gemi oldu. YolculuÄŸun büyük kısmı yelkenlerin açılması ile bitirildiÄŸinden aslında buharlı gemi sayılmazdı. [10]Watt 1781 yılına gelindiÄŸinde makinasını iyice geliÅŸtirmiÅŸ ve pistonun ileri geri hareketini ustalıkla bir tekerleÄŸin dönme hareketine çeviren mekanik aletleride icat etmiÅŸti. Watt’ın makine tarihi ve makine mühendisliÄŸine katkıları çok büyük önem taşır.1827 yılında Türbinlerin ve gemi pervanesinin keÅŸfedilmesi sonucu , pervanenin yan çarktan daha etkili olduÄŸu anlaşıldı ve gemi teknolojisi hızla geliÅŸti [11]1698 yılında, İngiliz mühendis Thomas Savery (1650-1715), ilk ticari olarak satılan buhar makinesini yapmıştır. Bu makine maden ocağından suyu dışarı atmak amacıyla kullanılmıştır. Madencinin Arkadaşı olarak tanınmaktaydı.
Kaynak: http://tr.wikipedia.org/wiki/Buhar_makinesi

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Etiketler:, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Richard Trevithick

Yazan: admin | Mucitler | Pazar 21 Åžubat 2010 23:37

Richard Trevithick (d. 13 Nisan 1771 – ö. 22 Nisan 1833) dünyanın ilk buharlı otomobilini ve lokomotifini yapan İngiliz ve maden mühendisi.

İngiltere’nin Cornwall madencilik bölgesindeki Illogan’da doÄŸdu. Babası maden ocağı yöneticisiydi.

1800 yılında pistonun her hareketinde buharın erken kesilerek basıncın genişletilmesi mantığıyla çift taraflı çalışan yüksek basınçlı Cornish adını verdiği buharlı makinaları yapmaya başladı.

1801 yılında ilk başarılı buharlı otomobilini yaptı.Araç saatte 13 km hız yapabiliyordu. Bu arabasıyla bir yılbaşı akşamı Cornwall’daki Camborne’da bir tepeye tırmanmıştır. 1803 yılında ise daha güçlü ikinci arabasını yaptı. Yolların çok kötü olmasından dolayı otomobillerde fazla zaman kaybetmek istemediğinden geliştirmek için uğraşmadı.

1804 yılında bir vagonun şasesi üzerine sabit bir yerleştirerek dünyanın ilk buharlı lokomotifini yaptı. Düzenlediği gösterilerle lokomotifini tanıtmak istedi. Bu tanıtımlarından gösterilerinden birinde Galler’deki Pen-y-Darren demirhanesinin 15 km uzunluğundaki dökme demir raylarında 10 ton ağırlığında yük ve 70 yolcuyu taşımayı başardı..

Dünyanın ilk sualtı tüneli olan Londra’daki Thames Tüneli’nin yapımında da emeği geçti. 1807 yılında tünelin kontrolörlüğünü alan Trevithick ertesi yıl tüneli su basınca çalışmalar yarıda kesildi. Tüneli 1842 yılında Marc Brunell tamamladı ve 25 Mart 1843 yılında yaya alt geçiti olarak açıldı.

1808 yılında Londra Torington Meydanı’nda Catch Me Who Can’ı (Kolaysa Yakala) sergiledi.Bu tarihten sonra ise demiryolu işini tamamen bıraktı ve gümüş madenciliği işine girmek için 1816 yılında Peruya gitti. Burada da başarılı olamayıp tüm servetini batırdı. 22 Nisan 1833 yılında Dartford İngiltere’de 62 yaşında iken beş parasız bir şekide hayatını kaybetti.

Kaynak: http://tr.wikipedia.org/wiki/Richard_Trevithick

Tags: , , , , , , , , , , ,

Etiketler:, , , , , , , , , , ,

buharlı makineyi icat etti

Yazan: admin | icatlar | PerÅŸembe 11 Åžubat 2010 15:51

, buharın içinde var olan ısı enerjisini, mekanik enerjiye dönüştüren bir dıştan yanmalı motordur. Buhar makineleri, lokomotifler, buharlı gemiler, pompalar, buharlı traktörler ve endüstriyel devreler olabilir.Bir buhar makinesi basınç altında buhar üretmek için suyu kaynatacak bir kazana ihtiyaç duyar. Herhangi bir ısı kaynağı kullanılabilir, fakat genelde odun, kömür veya petrol türevi yakıtların yakılmasından elde edilen kullanılır. [1]Çalışma prensibi olarak, ısı enerjisini alan su buharlaÅŸarak geniÅŸler ve bir odacığa alınır, odacık soÄŸutulduÄŸunda sıvı hale geçen buhar vakum yaratır böylece mekanizmaların hareket alması ile mekanik enerjiye yani iÅŸe dönüşür.Bilinen ilk buhar makinesi diyebileceÄŸimiz örnek Mısırlı mühendis Heron’nun birinci yüzyılda 50 yıllarına doÄŸru Mısır İskenderiye’de uçları birbirlerine göre zıt yönleri gösteren iki eÄŸik tüpün yerleÅŸtirildiÄŸi oyuk bir küreden yaptığı türbin’dir. Kürede su kaynatıldığında buhar borulardan dışarı çıkmakta günümüzde etki tepki kanunu dediÄŸimiz ÅŸeyin sonucunda kürenin dönmesine yol açmakta idi. Hero buharlı bir türbin ya da etmesine raÄŸmen toplumda bir etki yaratmadığından bunu motor aygıtının icadı olarak görülmemektedirBuhar gücünün Heron tarafından uygulamasından sonra 1679 yılında ilk faydalı uygulama Fransız fizikçi Denis Papin ‘den (1647-1712) geldi. İçinde suyun kaynadığı ve biriken buharın suyun kaynama noktasını yükselttiÄŸi sıkıca kapanan bir kapağı olan düdüklü tencere edilmiÅŸti. Papin’in dikkat ettiÄŸi ÅŸey daha yüksek ısıda kemikler yumuÅŸuyor ve et daha çabuk piÅŸiyordu. Tencereye buhar basıncının çok yükselmesine karşın bir de güvenlik vanası eklenmiÅŸti.1698 yılında, İngiliz mühendis Thomas Savery (1650-1715), ilk ticari olarak satılan buhar makinesini yapmıştır. Bu makine maden ocağından suyu dışarı atmak amacıyla kullanılmıştır. Madencinin Arkadaşı olarak tanınmaktaydı.Çalışma prensibi ise, buhar kazanından gelen buhar odacığa dolar. Odacık buhar ile doluyken üzerine soÄŸuk su döküldüğünde suya donüşen buhar vakum yaratır böylece odacıktaki su seviyesi yükselir. Vana yardımıyla odaya buhar dolduÄŸunda iÅŸ yapılmış olur yani madenden su çekilmiÅŸ olur. Bu makinede vanalar insan gücüyle sırayla kapatılıp açılması gerekmektedir.1712 ‘de İngiliz mühendis Thomas Newcomen (1663-1729) yeni bir tür buhar makinesi geliÅŸtirdi. Bu makinenin Savery Makinesinden en büyük avantajı pistonun bir zincir yardımıyla tahterevalli benzeri bir tür kaldıraca tutturulmuÅŸ olmasıydı. Bu kaldıracın diÄŸer ucu ise bir tür tulumbaya baÄŸlanmıştı. Piston silindirin en üst noktasında iken silindirin içine gönderilen soÄŸuk su buharı yoÄŸunlaÅŸtırıyordu. Böylece atmosferik basınç pistona aÅŸağıya doÄŸru kuvvet uyguladığı anda su madenden yükseliyordu. Buhar pistona dolunca bu çevrim tekrar ediyordu. Ayrıca daha az tehlikeliydi. Yine de makine istenilen verime ulaÅŸamamış ve yakıt tüketimi azalmamıştı.1764 yılında bozulan Newcomen makinalarından biri onarılması için İskoçyalı mühendis ’a verildi. [3] Makinayı onaran watt aynı zamanda randımanı düşük bu makineyi geliÅŸtirmek de istedi. Arkadaşı İskoç kimyacı Joseph Black’tan gizli ısıyı [4] öğrenmiÅŸ olan Watt aynı odayı sürekli ısıtıp soÄŸutmanın ne kadar israflı bir ÅŸey olduÄŸunu anladı ve aklına iki oda yapmak fikri geldi. Biri sürekli sıcak, diÄŸeri de sürekli soÄŸuk tutulacaktı. Buhar iÅŸini yaparken sıcak odada bulunacaktı ve su haline getirilmesi gerektiÄŸinde supaplar sistemiyle soÄŸuk odaya alınacaktı.Watt 1781 yılına gelindiÄŸinde makinasını iyice geliÅŸtirmiÅŸ ve pistonun ileri geri hareketini ustalıkla bir tekerleÄŸin dönme hareketine çeviren mekanik aletleride icat etmiÅŸti. Watt’ın makine tarihi ve makine mühendisliÄŸine katkıları çok büyük önem taşır.1884 yılında İngiliz mühendis Algernon Parsons (1854-1931) ilk baÅŸarılı buhar türbinini yapmıştır. [5] Bu sayede yüksek hızlı gemi yapımı kolaylaÅŸmış. Jeneratörlerin de kullanılması kolaylaÅŸmıştır.James Watt’ın geliÅŸtirmesine raÄŸmen buhar makinalarının verimi halen %7 civarında idi kalan %93 boÅŸa giden ısı olarak kayboluyordu.Buhar makinasının verimini inceleyen ilk kiÅŸi Fransız fizikçi Nicolas Leonard Sadi Carnot’tur (1796-1832) 1824 yılında yayımladığı AteÅŸin Tahrik Kuvveti Üzerine isimli kitabında buhar makinasının maksimum veriminin en sıcak halindeki buhar ile en soÄŸuk halindeki suyun sıcaklığı arasındaki farka baÄŸlı olduÄŸunu gösterdi. Carnot ısı ve iÅŸin birbirlerine dönüşmesi yolunu ilk olarak ele alan kiÅŸi olduÄŸundan Termodinamik biliminin kurucusu kabul edilmektedir.1787 yılına kadar buharlı motorlar sadece su pompalarını ve tekstil makinalarını çalıştırmak için kullanılmıştı. 22 AÄŸustos 1787 yılında ise mucit John Fitch (1743-1798) ilk vapuru Delaware Nehri’ne indirmiÅŸtir.[6] Bir süre Philaderphia ile Trenton arasında düzenli vapur yolculuÄŸu yapılmasını saÄŸlamıştır.Fakat Fitch ticari anlamda baÅŸarı kazanamamıştır. 1807 yılına gelindiÄŸinde ise yine Amerikalı mucit olan Robert Fulton saatte 8 km hızla giden adını Clermont koyduÄŸu kırk uzunluÄŸundaki vapurları Hudson Nehri’nde iÅŸletmeye baÅŸladı. [7] Bu sefer Fitch’in tersine ticari baÅŸarı kazanıldığından Fulton vapuların mucidi kabul edilmektedir. 1809 yılında ise Moses Rogers komutası altındaki Phoenix okyonusa açılan ilk buharlı vapur oldu. [8]1811 yılında Mississippi Nehri üzerinde iÅŸleyen ilk gemi New Orleans faaliyete geçti. [9]Okyanusu aÅŸan ilk gemi ise 1819 yılında Georgia Savannah’tan İngiltere’deki Liverpool’a beÅŸbuçuk haftada ulaÅŸan Savannah isimli gemi oldu. YolculuÄŸun büyük kısmı yelkenlerin açılması ile bitirildiÄŸinden aslında buharlı gemi sayılmazdı. [10]1827 yılında Türbinlerin ve gemi pervanesinin keÅŸfedilmesi sonucu , pervanenin yan çarktan daha etkili olduÄŸu anlaşıldı ve gemi teknolojisi hızla geliÅŸti [11]İlk buharlı motorların gemilerde kullanılmasından sonra 1804 yılında Richard Trevithick bir vagonun ÅŸasesi üzerine sabit bir buhar motoru yerleÅŸtirerek dünyanın ilk buharlı lokomotifini üretti. Yaptığı özel yolda lokomotifini hareket ettirerek gösteri düzenlemiÅŸ fakat bundan ticari bir kazanç elde edememiÅŸtir. [12]1825 yılına gelindiÄŸinde ise İngiliz mucit George Stephenson geliÅŸtirilmiÅŸ buharlı motorlardan faydalanarak ilk buharlı lokomotif denebilecek ve adına Rocket dediÄŸi aracı yaptı.Bilinen ilk örnek Fransız mühendis Nicolas Joseph Cugnot tarafından yapılan Fardier’dir. Nicholas Joseph Cugnot küçük ölçekte yaptığı iki kazanlı Newcomen makinesini üç tekerlekli bir arabaya yükleyerek 1769 yılında deneme yapmıştır. Fakat buharlaÅŸma yoluyla azalan kazan suyunu yenileyecek bir sistem olmadığından araç 15 dakikada bir durmak ve su ikmali yapıp suyun kaynamasını beklemek gerekmekteydi.Buhar makineleri iki ana baÅŸlıkta sınıflandırılabilir.
Kaynak: http://tr.wikipedia.org/wiki/Buharl%C4%B1_makine

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Etiketler:, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Asansör’ü kim icat etti

Yazan: admin | icatlar | Cuma 22 Mayıs 2009 18:37

19. yüzyılda bazı maden ocakları ve fabrikalarda, kömür ve gerekli maddelerin taşınmasında yük asansörleri kullanılıyordu. İnsanların can güvenliğini tehlikeye atmayan ilk asansörler 19. yüzyıl ortalarında yapıldı. Bu döneme kadar kentlerdeki yapılar insanların merdivenle yukarı çıkabileceği yükseklikte, en çok beş altı katlı yapılıyordu.

Bu güvenli asansörler buhar gücü ile çalışıyordu. Bu asansörlerde bir tamburu döndürüyor, kabinini çeken halat da tıpkı makaralı balık oltalarında olduğu gibi bu tamburun üzerine sarılıyordu.

1870- yılları arasında çoÄŸunlukla hidrolik asansörler kullanıldı. Bu sistemde, yarısı yapının en üst katından yere kadar inen, öbür yarısı da temelin altında topraÄŸa gömülü olan çelikten bir silindir asansör boÅŸluÄŸunu oluÅŸturuyordu. Asansörün kabini de bu silindirin içinde aÅŸağı yukarı hareket eden çok saÄŸlam bir pistonun üzerine oturtulmuÅŸtu. Silindire basınçlı su pompalandığında aÅŸağıya iniyordu. 1890′dan sonra motorları yaygınlaşınca hidrolik asansörlerin yerini elektrikli asansörler aldı. Bugün kullanılan asansörlerin hemen hepsi elektriklidir.

via Asansör – Vikipedi.

Tags: , , , , , , , , , , , ,

Etiketler:, , , , , , , , , , , ,

buharlı makine icadı

Yazan: admin | Kategorilenmemiş | Perşembe 7 Mayıs 2009 12:48

, buharın içinde var olan ısı enerjisini, mekanik enerjiye dönüştüren bir dıştan yanmalı motordur. Buhar makineleri, lokomotifler, buharlı gemiler, pompalar, buharlı traktörler ve endüstriyel devreler olabilir.

Bir buhar makinesi basınç altında buhar üretmek için suyu kaynatacak bir kazana ihtiyaç duyar. Herhangi bir ısı kaynağı kullanılabilir, fakat genelde odun, kömür veya petrol türevi yakıtların yakılmasından elde edilen ateş kullanılır. [1]

Çalışma prensibi olarak, ısı enerjisini alan su buharlaşarak genişler ve bir odacığa alınır, odacık soğutulduğunda sıvı hale geçen buhar vakum yaratır böylece mekanizmaların hareket alması ile mekanik enerjiye yani işe dönüşür.

Konu başlıkları

[gizle]

  • 1 İlk Örnek
  • 2 Buhar gücünün ilk faydalı uygulaması
  • 3 Buhar Makineleri
    • 3.1 Savery Makinesi
    • 3.2 Newcomen Makinesi
    • 3.3 Watt Makinesi
    • 3.4 Buhar Türbinleri
  • 4 Buhar Makinasının Verimi
  • 5 Buharlı Ulaşım Araçları
    • 5.1 Buharlı Gemiler
    • 5.2 Buharlı Lokomotifler
    • 5.3 Buharlı otomobil
  • 6 Buhar Makinesi Tipleri
  • 7 BaÄŸlantılar
  • 8 Kaynaklar

İlk Örnek [değiştir]

Yunanlı mühendis Hero’nun yaptığı ilk örnek türbin

Bilinen ilk buhar makinesi diyebileceğimiz örnek Yunanlı mühendis Heron’nun birinci yüzyılda 50 yıllarına doğru Mısır İskenderiye’de uçları birbirlerine göre zıt yönleri gösteren iki eğik tüpün yerleştirildiği oyuk bir küreden yaptığı türbin’dir. Kürede su kaynatıldığında buhar borulardan dışarı çıkmakta günümüzde etki tepki kanunu dediğimiz şeyin sonucunda kürenin dönmesine yol açmakta idi. Hero buharlı bir türbin ya da icat etmesine rağmen toplumda bir etki yaratmadığından bunu aygıtının icadı olarak görülmemektedir

Buhar gücünün ilk faydalı uygulaması [değiştir]

Buhar gücünün Heron tarafından uygulamasından sonra 1679 yılında ilk faydalı uygulama fizikçi Denis Papin ‘den (1647-1712) geldi. İçinde suyun kaynadığı ve biriken buharın suyun kaynama noktasını yükselttiği sıkıca kapanan bir kapağı olan icat edilmişti. Papin’in dikkat ettiği şey daha yüksek ısıda kemikler yumuşuyor ve et daha çabuk pişiyordu. Tencereye buhar basıncının çok yükselmesine karşın bir de güvenlik vanası eklenmişti.

Buhar Makineleri [deÄŸiÅŸtir]

Buhar motorunun çalışması

Savery Makinesi [deÄŸiÅŸtir]

1698 yılında, İngiliz mühendis Savery (1650-1715), ilk ticari olarak satılan buhar makinesini yapmıştır. Bu makine maden ocağından suyu dışarı atmak amacıyla kullanılmıştır. Madencinin Arkadaşı olarak tanınmaktaydı.

Çalışma prensibi ise, buhar kazanından gelen buhar odacığa dolar. Odacık buhar ile doluyken üzerine soğuk su döküldüğünde suya donüşen buhar vakum yaratır böylece odacıktaki su seviyesi yükselir. Vana yardımıyla odaya buhar dolduğunda iş yapılmış olur yani madenden su çekilmiş olur. Bu makinede vanalar insan gücüyle sırayla kapatılıp açılması gerekmektedir.

Yüksek basınçla çalıştığından o günün teknolojisine göre bu tip bir buharı güvenli biçimde kullanacak düzeyde değildi. Ayrıca gerekli buharı oluşturmak için suyu ısıtmada çok fazla yakıt gerekliydi. Bu tip makinaların öncülü olan Savery’nin makinası verimi düşük olduğundan fazla kullanılmadı fakat kendinden sonra gelen makinalar için temel teşkil etti. [2]
Makinenin çalışma şeması

Newcomen Makinesi [deÄŸiÅŸtir]

Newcomen makinesinin şematik gösterimi
-Buhar; pembe, su; mavi ile gösterilmiştir.
-Açık vanalar yeşil, kapalı olanlar kırmızıdır.

1712 ‘de İngiliz mühendis Thomas Newcomen (1663-1729) yeni bir tür buhar makinesi geliştirdi. Bu makinenin Savery Makinesinden avantajı pistonun bir zincir yardımıyla tahterevalli benzeri bir tür kaldıraca tutturulmuş olmasıydı. Bu kaldıracın diğer ucu ise bir tür tulumbaya bağlanmıştı. Piston silindirin en üst noktasında iken silindirin içine gönderilen soğuk su buharı yoğunlaştırıyordu. Böylece atmosferik basınç pistona aşağıya doğru kuvvet uyguladığı anda su madenden yükseliyordu. Buhar pistona dolunca bu çevrim tekrar ediyordu. Ayrıca daha az tehlikeliydi. Yine de makine istenilen verime ulaşamamış ve yakıt tüketimi azalmamıştı.

Watt Makinesi [deÄŸiÅŸtir]

1764 yılında bozulan Newcomen makinalarından biri onarılması için İskoçyalı mühendis James Watt’a verildi. [3] Makinayı onaran watt aynı zamanda randımanı düşük bu makineyi geliÅŸtirmek de istedi. Arkadaşı İskoç kimyacı Joseph Black’tan gizli ısıyı [4] öğrenmiÅŸ olan Watt aynı odayı sürekli ısıtıp soÄŸutmanın ne kadar israflı bir ÅŸey olduÄŸunu anladı ve aklına iki oda yapmak fikri geldi. Biri sürekli sıcak, diÄŸeri de sürekli soÄŸuk tutulacaktı. Buhar iÅŸini yaparken sıcak odada bulunacaktı ve su haline getirilmesi gerektiÄŸinde supaplar sistemiyle soÄŸuk odaya alınacaktı. Watt 1781 yılına gelindiÄŸinde makinasını iyice geliÅŸtirmiÅŸ ve pistonun ileri geri hareketini ustalıkla bir tekerleÄŸin dönme hareketine çeviren mekanik aletleride icat etmiÅŸti. Watt’ın makine tarihi ve makine mühendisliÄŸine katkıları çok büyük önem taşır.

Buhar Türbinleri [değiştir]

1884 yılında İngiliz mühendis Charles Algernon Parsons (1854-1931) ilk başarılı buhar türbinini yapmıştır. [5] Bu sayede yüksek hızlı gemi yapımı kolaylaşmış. Jeneratörlerde kullanılması kolaylaşmıştır.

Buhar Makinasının Verimi [değiştir]

James Watt’ın geliştirmesine rağmen buhar makinalarının verimi halen %7 civarında idi kalan %93 boşa giden ısı olarak kayboluyordu.

Buhar makinasının verimini inceleyen ilk kişi Fransız fizikçi Nicolas Leonard Sadi Carnot’tur (1796-1832) 1824 yılında yayımladığı Ateşin Tahrik Kuvveti Üzerine isimli kitabında buhar makinasının maksimum veriminin en sıcak halindeki buhar ile en soğuk halindeki suyun sıcaklığı arasındaki farka bağlı olduğunu gösterdi. Carnot ısı ve işin birbirlerine dönüşmesi yolunu ilk olarak ele alan kişi olduğundan Termodinamik biliminin kurucusu kabul edilmektedir.

Buharlı Ulaşım Araçları [değiştir]

Buharlı Gemiler [değiştir]

1787 yılına kadar buharlı motorlar sadece su pompalarını ve tekstil makinalarını çalıştırmak için kullanılmıştı. 22 Ağustos 1787 yılında ise mucit John Fitch (1743-1798) ilk vapuru Delaware Nehri’ne indirmiştir.[6] Bir süre Philaderphia ile Trenton arasında düzenli vapur yolculuğu yapılmasını sağlamıştır.Fakat Fitch ticari anlamda başarı kazanamamıştır. 1807 yılına gelindiğinde ise yine Amerikalı mucit olan Robert Fulton saatte 8 km hızla giden adını Clermont koyduğu kırk metre uzunluğundaki vapurları Hudson Nehri’nde işletmeye başladı. [7] Bu sefer Fitch’in tersine ticari başarı kazanıldığından Fulton vapuların mucidi kabul edilmektedir. 1809 yılında ise Moses Rogers komutası altındaki Phoenix okyonusa açılan ilk buharlı vapur oldu. [8]1811 yılında Mississippi Nehri üzerinde işleyen ilk gemi New Orleans faaliyete geçti. [9]

Okyanusu aşan ilk gemi ise 1819 yılında Georgia Savannah’tan İngiltere’deki Liverpool’a beşbuçuk haftada ulaşan Savannah isimli gemi oldu . Yolculuğun büyük kısmı yelkenlerin açılması ile bitirildiğinden aslında buharlı gemi sayılmazdı. [10]

1827 yılında Türbinlerin ve gemi pervanesinin keşfedilmesi sonucu , pervanenin yan çarktan daha etkili olduğu anlaşıldı ve gemi teknolojisi hızla gelişti [11]

Buharlı Lokomotifler [değiştir]

Buharlı lokomotifin çalışması

İlk buharlı motorların gemilerde kullanılmasından sonra 1804 yılında Richard Trevithick bir vagonun şasesi üzerine sabit bir buhar motoru yerleştirerek dünyanın ilk buharlı lokomotifini üretti. Yaptığı özel yolda lokomotifini hareket ettirerek gösteri düzenlemiş fakat bundan ticari bir kazanç elde edememiştir. [12]

1825 yılına gelindiğinde ise İngiliz mucit George Stephenson geliştirilmiş buharlı motorlardan faydalanarak ilk buharlı lokomotif denebilecek ve adına Rocket dediği aracı yaptı.

Buharlı otomobil [değiştir]

Bilinen ilk örnek Fransız mühendis Nicolas Joseph Cugnot tarafından yapılan Fardier’dir. Nicholas Joseph Cugnot küçük ölçekte yaptığı iki kazanlı Newcomen makinesini üç tekerlekli bir arabaya yükleyerek 1769 yılında deneme yapmıştır.Fakat buharlaşma yoluyla azalan kazan suyunu yenileyecek bir sistem olmadığından araç 15 dakikada bir durmak ve su ikmali yapıp suyun kaynamasını beklemek gerekmekteydi.

Buhar Makinesi Tipleri [deÄŸiÅŸtir]

Buhar makineleri iki ana başlıkta sınıflandırılabilir.

  • 1 ) Teknoloji kullanımına göre
1.1) Pistonlu buhar makinaları
1.2) Türbinli buhar makinaları
  • 2) Uygulama alanlarına göre
2.1) DuraÄŸan (Sabit) buhar makineleri
2.1.1) Sarımlı,dönen milli motorlar ve frekanslı olarak duran ve tersine hareket edebilen basit uygulamalar.
2.1.2) Nadiren duran ve tersine hareket ihtiyacı olmayan güç sağlayan motorlar.(Tüm termal güç istasyonları, değirmenler, fabrikalar.)
2.2) Araç Motorları
2.2.1) Buharlı bot ve gemiler
2.2.2) Buharlı lokomotif
2.2.3) Buharlı otomobil
2.2.4) Buharlı iş makineleri
2.2.4.1) Buharlı yol silindiri
2.2.4.2) Buharlı traktör

Kaynak:wikipedia.org

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Etiketler:, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,